Maksymalna grubość nadnercza zdaje się lepiej wykazywać jego powiększenie, niż długosć, której ocena bywa trudna ze względu na kształt narządu. Ocena grubości wydaje się być również bardziej powtarzalna przy ocenie przez róznych ultrasonografistów. W konsensusie ACVIM i ECVDI zalecany jest pomiar grubości w doogonowych biegunach nadnerczy, jednak prezentowane w publikacjach wartości odnoszą się zwykle do maksymalnej grubości nadnercza niezależnie od jego bieguna. Fakt ten należy względnić korzystając z danych norm. U psów opracowano również wskaźnik odnoszący grubość nadnercza do szerokości aorty.

Grubość maksymalna

Grubość nadnercza ocenia się zwykle w płaszczyźnie strzałkowej nadnercza, które zostało uwidocznione przez powłoki brzuszne. U niektórych psów pomocne w ocenie nadnercza prawego może być obrazowanie z okna międzyżebrowego. Grubość nadnercza odpowiada odcinkowi prostopadłemu do jego podłużnej osi.

N W poniższych normach przedstawione wartości graniczne odpowiadają 95% przedziałom referencyjnym – można założyć, że grubość 95% zdrowych nadnerczy mieści we wskazanych wartościach. W nawiasach kwadratowych natomiast podano 90% przedziały ufności – z 90% prawdopodobieństwem dana wartość graniczna należy do wskazanego w nawiasie przedziału.

PIES

K Przyjmując powyższe wartości graniczne, ultrasonografia była czułą (95,6%) metodą wykrywania hiperadrenokortycyzmu. Swoistość metody nie została oszacowana.

K Dolna granica grubości nadnercza lewego pokrywa się z wnioskami z wcześniejszej publikacji (Wenger et al., 2010), w której wykazano, że jego maksymalna grubość <2,8 mm jest bardzo czułym (90%) i swoistym (100%) wskaźnikiem hipoadrenokortycyzmu. Autorzy tej publikacji zaznaczają jednak, że na hipoadrenokortycyzm wskazują już grubości <3,2 mm.

KOT

Wskaźnik Grubość maksymalna bieguna doogonowego : Aorta

PIES

Maksymalną grubość bieguna doogonowego nadnercza odnosi się do maksymalnej szerokości światła aorty brzusznej (odcinek pomiarowy nie uwzględnia ścian naczynia). Pomiar aorty wykonuje się na jej podłużnym przekroju, tuż przed odejściem lewej tętnicy nerkowej.